Podhalańskie karczmy cieszą się zainteresowaniem od wielu lat nieprzerwanie jako jedne z najważniejszych na terenie południowej części naszego kraju. Już nie trzeba wyjeżdżać ze Śląska, by poczuć smak gór. Po przekroczeniu drewnianych drzwi Gazdówki, przemieszczamy się do samego serca Zakopanego, do drewnianej tatrzańskiej bacówki. Nawet nasi kelnerzy zagadują w jakiś sposób tak inaczej, niczym juhasi ,,spod samiuśkich Tater". Kędyś tam od bufetu skrzypeczki dać się słyszeć - zacinają rzewnie po góralsku, aż by się coś spałaszowało i wypiło. Należy począć od polywki, kwaśnicy na baraninie - śpiewali o niej Golcowie czy żuru bogatego Bacy na góralską nutę. Jednak ostrzegamy - z kolei pojawiają się duże porcje smakowitego hrubsego żarcia, że tylko rzeczywisty gazda może temu dać sobie radę. Skosztujcie cycki gazdowej kury w żurawinie, świnie w pomidorach upapraną czy wieprzka z ula przegonionego, koniecznie z ciupanymi grulami i zielem z wody. Zwyczajnie pełno tu obcokrajowców i naszych ceprów, jacy po zdaniu się na kelnera - wyglądającego niby Janosik, nie mają kłopotu z odszyfrowaniem ludowych nazw. W pogodnym towarzystwie, po sutym jadle, możecie w dalszym ciągu ciepło spędzać u nas czas, kosztując słodycze, leśnej hulaszczości czy czekoladowej rozkoszy, popijając herbatę po góralsku, ,,gorzołkę i inkse cuda".